کاروانی از شقایق هرزمان آید به یادم

کاروانی از شقایق هر زمان آید به یادم
من که در یک نیمه‌روزی، هستیم از دست دادم

من خدای عشق و صبرم، باسرشکِ دیده اَبرم
گر مزارم را شکافی، یاحسین آید ز قبرم

ای حسینی که به دل عشقِ تو درمان من است
مِهر تو نور دل و اول و پایان من است

به شب اول قبرم نکنم وحشت و ترس
چون در آن لحظه حسین است که مهمان من است