
وای بر حالم اگر از تو جدا باشم من همه عمر گرفتار بلا باشم من شك ندارم همهی خواستهی تو این است لحظه ای هم كه شده عبد خدا باشم من تا زمانی كه دلم خانهی این و آن است جا ندارم كه پذیرای شما باشم من چقدر غرق گنه بودم و تو میدیدی همه عمرم خجل از روی شما باشم من تا به كی در پی گیسوی تو آواره شوم درد مندانه به دنبال دوا باشم من گوئیا قسمت من، این همه سرگردانی ست همچو زلفی كه به هم خورده رها باشم من كاش میشد به دل و جان بكشم ناز تو را یار تو مثل امام و شهدا باشم من كاش میشد به همراه تو یك فاطمیه میهمان حرم كرب و بلا باشم من ای عزیز دل زهرا به كجا خیمه زدی زائر خیمهی سبزت به كجا باشم من؟ جان آن مادر غمدیده و بی یار بیا به گرفتار میان در و دیوار بیا