هرگز گمان مبر که ز یاد تو غافلم

هرگز گمان مبر که ز یاد تو غافلم
بنشستم ار خموش، خدا داند و دلم

مایل به وصل گل نبُوَد هیچ بلبلی
اندازه‌ای كه من به وصال تو مایلم

گر جان ندادم از غم هجرت مرا ببخش
بد كرده‌ام ولی به بدِ خویش قائلم