ای مستجابِ هر دو جهان ربّنای تو

ای مستجابِ هر دو جهان ربّنای تو
من عاقبت‌به‌خیر شوم با دعای تو

خورشید و ماه و جان و جهان بی تو هیچ‌ یک
جایی به دل ندارد و خالی‌ست جای تو

رحمت به روح صائب شیرین سخن که گفت:
عالم پُر است از تو و خالی‌ست جای تو

در راه جمعه‌ایست که از مشرق حرم
پُر می‌شود به گوش خلایق صدای تو

منّت کشیدن از در این خانه آبروست
مولای من، تویی و منم بی‌نوای تو

بازار یوسف است منم دست خالی‌ام
آورده‌ام شکسته دلی را برای تو

شب‌های جمعه ناحیه خوانند اَنبیاء
در صحن سیّدالشهدا با صدای تو

ای کاش در کنار حرم صبح جمعه‌ای
تو بر حسین گریه کنی ما برای تو

یَابنَ الحَسَن...
****
سر چیست اگر بر آستان بگذارد
باید که به پای عشق جان بگذارد
مجنونِ علی هم این، هم آن بگذارد
از هر چه که هست بیش از آن بگذارد
این بیت به روی دیدگان بگذارد

هر کس که علی علی علی می‌گوید
پا بر سرِ دوش آسمان بگذارد

در مُصحَفِ خویش حَیِّ سرمد فرمود
در عید غدیر خُم محمّد فرمود
یک روز دو روز نه، که ممتد فرمود
فرمود به اصحاب و مجدّد فرمود
باید که شبیهِ آلِ احمد فرمود

مولاست علی و با علی حق می‌خواست
منّت به سر هر دو جهان بگذارد

شد منبرشان از همه جا بالاتر
بر دست نبی دست خدا بالاتر
می‌رفت صدایش از سَماء بالاتر
گویید علی یک‌صدا بالاتر
تکبیر بگویید شما بالاتر

آنقدر خدا دست علی بالا بُرد
تا دست به دست این جوان بگذارد