
ما را نسیم پرچم تو زنده میکند زخمی است دل که مرهم تو زنده میکند خشکیده بود چند صَباحی قَنات اشک این چشمه را ولی غم تو زنده میکند اباعبدالله، اباعبدالله... آه ای قتیل اشک، نفسهای مرده را شور تو، روضه و دَم تو زنده میکند ای خونبهای عشق، چه خوش گفت پیر ما اسلام را محرم تو زنده میکند ما با غذای نذریتان رشد کردهایم جان را عطای حاتم تو زنده میکند اباعبدالله، اباعبدالله