ای حسین جان همگی واله و شیدای توایم همه مست از مِی و پیمانه و مِی خوارِ توایم گر ببینم به گلزار یکی لالهی سرخ یاد آن سَرو روان اکبر رعنای توایم بعد صدا سال اگر از سرِ قبرم گذری من کفن پاره کنم زندگی از سَر گیرم بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنهی آب فراتم ای اجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا