آن باده ای خوش است که نذر سبو شود آن غصّه ای خوش است که آه گلو شود اصلا به یک دو قطره نباید بسنده کرد آن چشمه چشمه است که یک روز جو شود وقتی دلم شکست گرو میگذارمش خوب است آبروی جگر آبرو شود عشّاق راه به در نالهی همند مستانه ناله کن که دلی زیر و رو شود آقایی کریم اجازه نمیدهد تا اینکه دست ما به صف حشر رو شود