
همیشه پیشِ تو، میدونی من سر به زیرم همینطوری برات، روزی هزار بار میمیرم یه عمریه حسین، به تابِ زلفت اسیرم حالا که تنها شدی و، حالا که اکبر نداری یه وقت نگیره دلِ تو، نگی که لشگر نداری خودم چادر سر میکنم، درست مثلِ مادرمون میجنگم و پر میزنم، برا بابا حیدرمون ای وای، چرا داری میباری؟! تا وقتی من رو داری، دیگه غمی نداری ***** حالا که من باید، بمونم و جون بکنم بدونِ تو باید، به قلبِ کوفه بزنم بذار شهید بشن، این دوتا پارهیِ تنم میخوام نبینن که چطور، مادر تنش سیاه میشه چجوری از غصهیِ تو، قدِ هلالِ ماه میشه میخوام نبینن چطوری، با دستِ بسته رو زمین از رو خاکا برمیدارم، سرت رو ای نیزهنشین ای وای، میبوسم اون رگاتو حنجرهیِ صداتو، سوختگیِ موهاتو