
مدینه رنگ ماتم و غم داره تگرگ غربت از فلك میباره علی میون مدینه بییاره نشسته غم های دو عالم یك جا میون قلب بی قراره زهرا ذكر خود خدا شده واویلا وای امون از زمونه غصه ها بی امونه فصل باد خزونه، واویلا باغ یاس پیمبر شد خزانی و پرپر میزنه ناله حیدر، واویلا (ای وای، ای وای وقت عزای عالمه ای وای، ای وای مدینه مركز غمه)۳ امان امان از این همه نامردی بود غم بی یاوری بد دردی علی به سینه دارد آه سردی شده علی اسیر قوم كافر فاطمه افتاده میان بستر رمق نمانده در تن این مادر میرسه بوی ماتم قلب شیعه پر از غم شد عزای دو عالم، واویلا خون ز دیده روان شد بغض و كینه ایان شد سیل غم بی امان شد واویلا (ای وای، ای وای وقت عزای عالمه ای وای، ای وای مدینه مركز غمه)۳