
یه عمره غصه خوردم یه عمره کوه دردم برا غربت جَدّم یه عمره گریه کردم این دنیا به خودش دیده آتیش پَر زهرا رو این دنیا به خودش دیده رو نیزه سر آقا رو دنیا من دارم میرم از دست تو دلگیرم داغ روضهی جَدَّم کرده پیرم قالَ الصادق نوحوا علی الحسین اَیُّهَا العاشق نوحوا علی الحسین با این پای برهنه با جسم ناتوانم توی بند اسارت شبیه عمهجانم میسوزه جگرم از اون چشمی که پِیِ خلخاله از روی بدنش پاشو که زهرا سر گوداله میگه مادرت زهرا، ای قاری قرآنم تشنه کشتنت مادر، ای حسین جانم قالَ الصادق نوحوا علی الحسین اَیُّهَا العاشق نوحوا علی الحسین