
ما از نفس حسین جان می گیریم از زخم گلوی او زبان می گیریم ما شور محرم و صفر را هر سال از مهدی صاحب الزمان می گیریم *** سرِّخدا روح قرآن فرزند پیغمبرم من مرآت حسن الهی ثارالله اكبرم من با روی از خون نگارم مرآت پروردگارم با پیكر بی سر خود بر پیكر دین سرم من شوینده ی سیئاتم تا حشر فُلك نجاتم هم موج هم خشم طوفان هم فلك هم لنگرم من روشن گران زمان را روشن گر از روی خونی آزادگان جهان را فرمانده و رهبرم من شوینده ی لوح عصیان مصباح راه هدایت كوبنده ی ظلم و ظالم مظلوم را یاورم من اسرار حق در درونم اسلام مرهون خونم با چهره ی لاله گونم توحید را محورم من در موج خونم امامت در زیر تیغم كرامت بر نوك نی تا قیامت خورشید روشن گرم من بر مصطفی نور عینم خون خدایم حسینم پرورده ی دست زهرا فرزند این مادرم من مرآت الله و نورم وجه اللهی در تنورم گه بر سر دوش احمد گه روی خاكسترم من گه گوهر بهر خونم گه میوه ی نخل خشكم گه آفتاب سر نی گه ماه تشت زرم من در قلزم خون هماره با پیكر پاره پاره با خیل ظالم ستیزان هم گام و هم سنگرم من در بین هفتاد یارم سرباز شش ماهه دارم پیش خدا سرخ رو از خون علی اصغرم من باشد خدا خون بهایم آخر قتیل خدایم آری خداوند دل ها تا دامن محشرم من هم سوره ی كهف بر لب هم آیه ی خون به چهره هم از گلوی بریده هم صحبت خواهرم من