
حسینِ من، به دلِ خسته پناهم بده ردم مکن، اذنِ میدان به دو ماهم بده یا مولا، این دو گُل از حرمت یا مولا، خاکِ زیرِ قدمت یا مولا، کمِ ما و کَرَمَت ثارالله، یا اباعبدالله ... ***** برادرم، این دو گُل دلخوشیِ خواهرن این دو پسر، به تو دلبستهتر از مادرن برادر، این دو مدهوشِ تواَند برادر، زینتِ دوشِ تواَند برادر، حلقه در گوشِ تواَند برادر، به فدایِ اکبرت برادر، پیشمرگِ اصغرت ثارالله، یا اباعبدالله ... ***** بودُ زینب را دو مَه زیبا پسر کز فروزان چهرهیِ هر یک قمر هر دو از رخشندگی بدری تمام وز دو گیسو لیلهیِ قدری تمام شد به سویِ خیمه بانو شتاب با دلی پُر آتش و چشمی پُر آب با سِرِشک افشاندُ گرد از مویشان شانه زد بر عنبرین گیسویشان تحفهیِ ناقابلش را کن قبول تا نگردد مورُ هم از غم مَلول زینبا، وا زینبا، وا زینبا ... ای مهین بانویِ مُلکِ افتخار ...