تنگه غروبه، از کوچه تا خونه، حسن سینه می کوبه

(تنگه غروبه)۳
از کوچه تا خونه، حسن سینه می‌کوبه

ای دادِ بی‌داد، ای دادِ بی‌داد
گوشواره تو گوشِش شکست، پیشِ من افتاد

آتیش به جونم می‌زنه، تا از فدک دَم می‌زنه
ببین چه جوری بی‌حیا، سیلیِ محکم می‌زنه

( وای مادرم، وای مادرم )۲

ای قد خمیده، ای قدخمیده
تو زیر دست و پا منم رنگم پریده

غیرت نداره، غیرت نداره
عمداً میاد رو چادرِ تو پا می‌زاره

یه روز شکست پهلوی تو، یه رو شکست بازوی تو
چشم بابام و دور دیده، که دست بلند کرد روی تو

مردَک پَست که عمری نمکِ حیدر خورد
نعره زد بر سَرِ مادر، به غرورم برخورد

ایستادم به نوکِ پنجه‌ی پا اما حیف
دستش از روی سَرَم رَد شد و بر مادر خورد

(وای مادرم، وای مادرم)۲