
ای گل هجده بهارم فاطمه چراغ خونهم پای حیدر تا به آخر وایسادی تا پای جونم قوّت بازوی من ای یار من ای ذوالفقارم یهتنه روزای سردی وایسادی زهرا کنارم ولی حالا دستای تو با دست من سرده میره نفسهات برنمیگرده ای یار من افتادی از پا بمیرم که چشمای تو لبریز از درده رو صورتت کارِ یه نامرده دیدی چقد نامرده دنیا بیتو حیدر میشه تنها نرو زهرا، نرو زهرا...