
گل پرپر من، علی اصغر من زده داغت آتش بر این پیکر من کاش بمیرم نبینم خشکیِ لبهاتو گریههای بیصدا و درد و غمهاتو داغ تو میکشه آخر اصغر، باباتو ای علی جانم علی جانم علی جانم... گلوت پاره پاره، دلم بیقراره تَلَظّی لبهات ز کف برده چاره تو دیگه نخند به این دلی که پر درده خندههای حرمله بیچارهام مرده الهی آتیش بگیره همهی هستش، نامرده ای علی جانم علی جانم علی جانم... تنت روی دستم، سرت روی دستم چه زود ای علی جون به سوگت نشستم چشم من حنجر تو هر دو شده پرخون مثل موهات پریشون شد دل بیسامون سر تو به روی این دو دست لرزونم آویزون ای علی جانم علی جانم علی جانم... فدای نگاهت، دو چشم سیاهت مگه ای علی جون چی بوده گناهت دوتا چشم من از این غصه شده گریون میکنم جسمتو پشت خیمهها پنهون نکنه بره رو نیزه سر کوچیکت بابا جون ای علی جانم علی جانم علی لای لای... الهی رو نیزه نبینم سرت رو نسوزونن ای کاش دل مادرت رو چطوری بذارم این تنو زیر خاکا مادرت داره نگاه میکنه واویلا زده چشم نیمهبازت به دلم آتیش واویلا ای علی جانم علی جانم علی لای لای... الهی که غارت نشه پیکرتو الهی نبینم غم مادرتو نبینم الهی از رو نیزهی اَعدا که سر تصاحب سرت شده دعوا با چه زوری نیزه بین حنجرت میره یا زهرا ای علی جانم علی جانم علی لای لای..