سامرا پر از غم از حال و روز هادی

سامرا پر از غم از حال و روز هادی
می‌سوزه تا قیامت از آه و سوز هادی

زهر جفای دشمن آتش زده به جانم
از سوزِ سینه آقا رفته ز کف توانم

در بین حجره‌ی خود در حال احتضاره
می‌پیچه گرد خویش و رنگی به رخ نداره
طفلی کنار جسمش غمگین و بی‌قراره 

(واویلتا، واویلا) 3
(مسموم امام هادی) 2

(دنبال ناقه رفته چون عمّه‌ی سه ساله) 2
اما ز درد سیلی دیگر نکرده ناله

از ظلم قوم نامرد شد حرمتش شکسته
اما کجا تن او در خاک و خون نشسته

مظلوم سامرا و لبریز التهابی
بزم شرابو دیدی، چون عمّه در عذابی
اما به تو چو زینب تعارف نشد شرابی

(واویلتا، واویلا) 3
(مسموم امام هادی) 2

از خشکی لب تو شد روضه‌ای تداعی
در لحظه‌های آخر بر یاد کربلایی

ظهری پر از حرارت در خیمه قحط آبه
دریا لب آب و تشنه گل ربابه

سلطان اسیر تیغ و شمشیر بی‌حیا شد
راس حسین ز پشت گردن ز تن جدا شد
جسمش به روی  خاک و سر روی نیزه‌ها شد

(واویلتا، واویلا) 3
(مسموم امام هادی) 2

یا هادی الائمه، ای معنی هدایت
با جامعه کبیرة کردی به ما عنایت

شیعه همیشه قلبش از غربتت کباب
قبر تو هم شبیه (دل‌های ما خراب) 2

لعن تموم شیعه انعام دشمن توست
دوزخ شود یقیناً فرجام دشمن تو
حیف از نجف که باشد در نام دشمن تو

(واویلتا، واویلا) 3
(مسموم امام هادی) 2

از سامرای هادی تا کربلای ارباب
یک یا حسین بگو و دیوونگی رو دریاب

(بین تموم عشقا، عشقِ حسینو عشقه) 2
عشق خود حسین هم شهبانوی دمشق

ذکر لبم همیشه یا زینب و حسین
روزی ماه و سالم با زینب و حسین
فرمانروای قلب ما زینب و حسین

(ارباب من حسین) 8