ای طوطيای حور و مَلَك خاک پای تو ای بهتر از بهشت برين سامرای تو تنها نه سامرا، نه زمين و اهالیاش هفت آسمان نشسته به زير لوای تو خورشيد ذرّه وار دم صبح میرسد در پيشگاه حضرت گنبد طلای تو هر چند از بهشت فراوان شنیدهایم مارا بساست گوشهی صحنوسرای تو از هرچه هست و نيست دگر بینياز شد دست كسی كه مرتبهای شد گدای تو تكبير گفته است هزاران هزار بار آن كه شنيده جامعه را با صدای تو ای خانهی تو عرش خداوند ذوالجلال کِی کاروانسرای گداهاست جای تو؟ مظلوم امام هادی