هوای سامرا

رو دوش آقامون، یه شال ماتمه
گریونه این شبا، مهدیِ فاطمه

چقدر گرفته بوی غم، هوای سامرا
می‌تپه دلم تو این شبا، برای سامرا

داره حس می‌شه صدای مادرت شکسته پَر
که می‌ریزه اشک توی، صحن و سرای سامرا

مادرش، کنج حرم می‌خونه 
با قدِ خم می‌سوزه، آه جگر پسرم