راهشو سمتِ علقمه وا کرد

راهشو سمتِ علقمه وا کرد

[ حسین ستوده ]
راهشو سمت علقمه وا کرد
یک نفره لشکرو رسوا کرد

نگاه می‌کرد زمین می‌افتادند
تازه با کوفیا مدارا کرد

تا می‌خونه نادعلی رو
رجز اولاد علی رو

پهلوون خیمه‌ی ارباب
زنده کرده یاد علی رو

یا اباالفضل ...

یَل با جگر، فاطمی سیَر
ماشاءالله به هیبتت قمر

ام البنین، قمر آفرین
خونَت آباد باشه خانوم با این پسر

ابوفاضل، ابوفاضل ...

یاس بهاری، چه گلعُذاری
خیلی شباهت به فاطمه داری

حِلما، ریحانه، جان جانانه
تو بزرگ دنیا هستی دردونه

وقتی اباالفضل میذاره تورو رو شونه
خدا ماه رو دور سَر تو می‌گردونه

آره زمینم مثل آسمون حیرونه
این بی‌بی زهراست یا رقیه خاتونه؟

حجابه رقیه، آفتابه رقیه
تو رگ‌هاش خون ابوترابه رقیه

من انقلابیم به انقلابِ رقیه

دوسش دارم یه عالمه، دختر پادشاهمه
گدایی درِ شما، کار هزارتا حاتمه

نظرات