اگه چشمامو برات‌ تر کردم

[ حسین ستوده ]

اگه چشمامو برات تر کردم
عمرمو تو هیئتا سر کردم

توی روضه خستگی در کردم
علّتش اینِه که دوست دارم

اگه حس می‌کنم هستی پیشم
می‌کشه عشق تو به آتیشم

به تو فکر می‌کنم آروم میشم
علّتش این که دوست دارم

به خودت قسم دروغ نمیگم اصلا که برات می‌میرم
مادرم تربتتو تو دهنم گذاشته قبل از شیرم

می‌کشم بار غمت تا نفس دارم آقا رو دوشم
وقتی دنیا اومدم روضه‌تو خونده پدرم تو گوشم

همه باورم، سایه‌ی سرم
عشق اوّل و عشق آخرم

اگه هرشب خوابشو می‌بینم
بوسه از ضریح تو می‌چینم

تو حیاط حرمت می‌شینم
علّتش اینه که دوست دارم

اگه هر لحظه به یادت هستم
بیشتر از همه به تو وابستم

سمت کربلا درازِ دستم
علّتش این که دوست دارم

من که با دوری کربلا دارم می‌سوزم و می‌سازم
اگه سنگم بزنی از در خونتون نمیرم بازم

تو که دست شمرو هم تو قتله‌گاه خواستی بگیری آقا
بگو توبه‌ی من بی سر و پا رو می‌پذیری آقا

بازم اومدم
به تو رو زدم
تو به روم نیار
میدونم بَدَم

یه گوشه باب ومیرم می‌شینم
عکسای اربعین و با گریه می‌بینم

دلشوره دارم که نشه افطار
ضریح شش گوشه‌ات و تو بغل بگیرم

اگه تو بخوای
آرومم کنی
می‌تونی حسین

یه شبی حرم
مهمونم کنی
می‌تونی حسین