تو مدینه یه خونه داره نشونه که محاله کسی پشت در بمونه هر کی رفت درِ خونهش اینو میدونه شاه ذوالمننه، رافع غم و محنه آره اون خونه، خونهی امام حسنه نگفته حاجت میده صدقه سر نگاش زندگیمون چرخیده نداره فرقی واسش همهی زندگیشو پای گدا بخشیده حسن، حسن، حسن... **** تو دل همه عشقش میزنه ریشه سائل از درِ خونهش جدا نمیشه خب هوای گداشو داره همیشه دست رد نزده سائل هر قدم اومده پهنه سفره برا جمع هرچی خوب و بَده کرامتش میباره بگه یا حسن گدا محاله کم برداره ندیده مثلش عالم اونی که سفره برا جذامی هم میذاره حسن، حسن، حسن...