
كودكانی عاشق و دلداده پروردم، حسین تا جوان گشتند قربانِ تو آوردم، حسین شیرشان دادم كه شیرِ كربلایِ تو شوند هر دو را نذرِ علیِ اكبرت كردم، حسین حسین، حسین، حسین، حسین ... گرچه ناقابلترین هدیه، دو طفلِ زینبند اذنِ تو درمان بُوَد بر قلبِ پُر دردم، حسین غیرتِ این دو، زِ جنسِ غیرتِ سقایِ توست هر دو را رزمندهیِ راهِ تو پروردم، حسین بر مشامم میرسد هر لحظه بویِ كربلا بر دلم ترسم بماند آرزویِ كربلا كربلا یا كربلا یا كربلا یا كربلا ... حسین، حسین، حسین، حسین ...