همونی که باهام خوب بودی

همونی که باهام خوب بودی
توی دلم همیشه محبوب بودی
دیر اومدم موندی جلوی هیئت
چشم انتظارم مثل یعقوب بودی

پدرم حسین
مثل اکبرت منم صدام کن پسرم، حسین
پدرم حسین
اگه رام ندی کنم چه خاکی به سرم، حسین

پدرم حسین
خیلی وقته حرمم دیر شده، ببرم حسین
می‌کشه فراق
به خدا یه روز می‌آد واسه‌ی تو خبرم حسین

آه شلوغه جهان و منم گوشه‌گیر
آه خودت رو بده، مابقی رو بگیر

غمت در نهانخانه‌ی دل نشیند
بنازی که لیلی به محمل نشیند

به دنبال محمل سبک‌تر قدم زن
که از گریه‌ام ناقه در گِل نشیند

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست، به مشکل نشیند

بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی، مقابل نشیند