هله ای کربلاییان مژده عاشقان ای حسینیان مژده

هله ای کربلاییان مژده
عاشقان ای حسینیان مژده
سر به تربت نهید و شکر کنید
به ولای حسین فکر کنید
 
میِ قالوا بلی، ثمر داده
باده‌ی کربلا ثمر داده

صحبت از باده‌ی طهور آمد
باز موسی به کوه طور آمد

شده صادر به حکم ده فرمان
شد حسین منجیِ زمین و زمان

باده‌های حسین، جوشان شد
عشق در عالمی، خروشان شد

عاشقان را خدا صدا زده است
که حراج میِ ولا زده است

باده نوش ازل، حسین آمد
شافع روز نشأتین آمد

هر که در عشق، سر گرانی کرد
هوس عمر جاودانی کرد

زندگی را همه امید، حسین
اشهدُ اَنَهُ شهید حسین

بندگی را تمام اگر خواهی
پس روا نیست جان و سر خواهی

دین و دنیا حسین و دگر هیچ
همه عقبی حسین و دگر هیچ

ابر رحمت سحاب باریده
سوی شیطان، شهاب باریده

کوه آتشفشانمان دادند
روح حق را نشانمان دادند

ای همه محرمان سرالله
خون بریزید پای ثارالله

سر به کف دادگان، ز جا خیزید
بر لقای خدا، درآویزید

مست جام الست، آمده است
ساقی چیره دست، آمده است

با حسین، عشق ناب بخشیدند
باده‌ی بوتراب، بخشیدند

احمد و مرتضی، به یک تصویر
کوثر و مجتبی، به یک تصویر

بس که یکرنگ و یکصداست حسین
همه‌ی آل مصطفی است حسین