
آغاز سخن با نام علی همچون صیدیام تو دام علی هستم تحت امر شاه نجف (فخرم اینه که آقامه علی)۴ دائمالخمر شدم بس که پیاله ناب است این چه جامیاست که در نوع خودش نایاب است (صد و ده بار زمین خوردم فهمیدم که)۲ (ساقی حیدر بشود، مست شدن جذاب است)۲ علی علی نام آور و علی علی حیدر علی علی کرار و کَنَندهی خیبر کسی که زانو زده پیش پای او مرحب علی علی سیفالله، دلاور لشکر یا حیدر... اسمت رو لبم غوغا میکنه (عشقت قلبمو شیدا میکنه)۴ انگور ضریح مستم میکنه (این مستی منو رسوا میکنه)۲ دامن عصمتم از گَرد عبادت پاک است نشود بندهی حیدر به ثواب آلوده ((نام ما را بنویسید به ایوان نجف)۲ (نشد از نام سگ کهف کتاب آلوده))۲ علی علی مولانا، علی علی رهبر به مُلک عرش الهی علی بُوَد لنگر نوشته سر در عرش خدا به خط جلی علی ولیالله و وصی پیغمبر یا حیدر... ((سمت معرکه، حمله میبره)۲ (بی شک که هدف، قلب لشکره))۲ (نعره میزنه میبینن همه)۲ (میدون تحت تسخیر حیدره)۲ (وقت هوهوی تو شمشیر دو سر میآید)۲ (ها علىٌ بشرٌ کَیفَ بشر میآید)۳ (پیش پای تو زمین کم به نظر میآید)۳ (نام حیدر به تو مولا چقدر میآید)۵ (علی علی طوفنده و علی علی طوفان)۲ (علی علی جنگنده و علی علی سلطان)۲ میان معرکه چون شیر علی بُوَد غران علی علی بابالله و علی علی جانان