مِن السماوات العلی الی ارض کربلا

مِن السماوات العلی الی ارض کربلا
بکت ملائکة السماء علی الذبیح مِن القفا

گریه، نوحه، برای حسین
عالَم، آدم، فدای حسین 

کی می‌دونه آخرِ قصّه چیه؟
چیه قسمت دلای مبتلا؟

آخرین مرحله‌ی عاشق شدن
می‌رسه به آسمون کربلا

اگه از جونم گذشتم، یعنی عاشقیم قبوله
قطره‌قطره های خونم، بهترین إذن دخوله

کوچه‌ی سینه‌زنی برای ما ابتدای جاده‌ی سعادته
کاروان کربلا قدم‌قدم رو به سوی منزلِ شهادته

الرحیل الرحیل، کربلا کربلا
عاشقان عاشقان، البلاء و للولاء 

باید از خودم بپرسم شب و روز
من برای کی به‌دنیا اومدم

از همه راهای رفتن تا خدا
من فقط حسین حسین رو بلدم

باید این دل مثل تربت
بوی محبوب رو بگیره

نوکر اونه که مثل جُون
توی آغوشت بمیره

یه قدم اگه بیام به سوی تو 
تو هزار قدم میای به سوی من

سر به زیرم بگی إرفع رأسک
وقتی که وایسادی روبه‌روی من

الرحیل الرحیل، کربلا کربلا
عاشقان عاشقان، البلاء و للولاء

برا زخمای تو گریه می‌کنم 
برا ما مقدس‌اند تمومشون

نمی‌دونم میون این همه زن
من بمیرم برای کدومشون

من برا کدوم بسوزم، آخه روضه‌ها زیادن
هنوزم برام سواله چرا آب بهت ندادن؟

تو خودت اجازه دادی که بیان
همه نیزه‌ها به سوی تن تو

از کفن گذشتم اما چه کنم 
با غم غارت پیراهن تو