کی میدونه آخر قصه چیه

(کی می‌دونه آخرِ قصه چیه
چیه قسمت دلای مبتلا
آخرین مرحله‌ی عاشق شدن 
میرسه به آسمون کربلا)۲

اگه از جونم گذشتم، یعنی عاشقیم قبوله
قطره قطره‌های خونم، بهترین اذن دخوله

کوچه‌ی سینه زنی برای ما 
ابتدای جاده‌ی سعادته 
کاروان کربلا قدم قدم
روبه سوی منزل شهادته

الرحیل، الرحیل، کربلا، کربلا...
عاشقان، عاشقان، البلاء و للولاء...
****
(باید از خودم بپرسم شبو روز 
من برای کی بدنیا اومدم 
از همه راه های رفتم تا خدا
من فقط حسین حسینو بلدم)۲

(باید این دل مثل تربت، بوی محبوب‌و بگیره)۲
نوکر اونه که مثل جون، توی آغوشت بمیره

(یه قدم اگه بیام به سوی تو
تو هزار قدم میای به سوی من)۲
سر بزیرم بگیر ارفع رأسک
وقتیکه وایسادی روبه روی من

الرحیل، الرحیل، کربلا، کربلا...
عاشقان، عاشقان، البلاء و لولاء...

(برا زخمای تو گریه می‌کنم
برا ما مقدسن تمومشون 
نمی‌دونم میون اینهمه زخم
من بمیرم برای کدومشون)۲

(من برا کدوم بسوزم، آخه روضه‌ها زیادن)۲
هنوزم برام سواله، چرا آب بهت ندادن

تو خودت اجازه دادی که بیان 
همه نیزه‌ها بسوی تن تو 
از کفن گذشتم اما، چه کنم 
با غم غارت پیراهن تو
 
الرحیل، الرحیل، کربلا، کربلا...
عاشقان، عاشقان، البلاء و لولاء...