دریا دریا چشمام می‌باره

دریا دریا چشمام می‌باره 
امشب انگار مادر بی‌قراره بی‌قراره 

یه دستش و روی دیوار
یه دست به پهلو می‌گیره 

نمی‌دونم چیشد تو کوچه
از بابامون رو می‌گیره 

ای مادر جوونم یاس قد کمونم 
تو میری و دیگه من زنده نمی‌مونم 

برده از باغ گردِ خزونو
تا با یه زحمت زد آب و جارو خونمونو 

با دست‌های مهربونش موهامونو کرده شونه 
خدا را شکر بهتره حالش که روشنه تنور خونه 

تو بستره غریبی غرق داغ و درده 
نفس آخر ای کاش به سینه برگرده 

گرمِ خوابه چشمای مردم 
تو بستر بیداره نگرونه عصرِ دهم 

نوازش گرم دستاش شونه‌ی موی حسینه 
بوسه‌های آخر مادر نذر گلوی حسینه

مرغ بی‌پروبال داره میره از حال 
با گریه داره میگه مادر وعده‌ی ما گودال

غریبه مادر.....