ماه، ماهِ آشتی

ماه، ماهِ آشتی

[ حسین ستوده ]
ماه، ماهِ آشتی
تو همیشه با حُسِین هَوامو داشتی

ماه، ماهِ آشتی
تو یه لحظه هم منو تنها نَذاشتی

ماه رَمِضونه، مَزَش هم به گریه‌ی دَمِ اَذونه
ماه رَمِضونه، تشنگی سَخته اِمام حُسِین می‌دونه
 
این تشنگی کُجا، اون تشنگی کُجا
صَلیٰ عَلَی الحُسَین عَطشانِ کَربَلا

بودند و دیو و دَد، سیراب و می‌مَکید
خاتَم زِ قَحطِ آب، سُلِیمانِ کَربَلا
 
باشه می‌خونم با اشک چِشمام
وَ الرزُقنا حَجَ بَیتِکَ الحَرام

اما راستِشو بگم تو این شَبا
اَللٰهُمَ الرزُقنا کَربُبَلا...

 ***********

من، پَشیمونَم، تو بِذار تو بَغَلِ حُسِین بمونم
من، پَشیمونَم، اشکِ تو روضه فقط میده اَمونَم

تو، همه خِیری، کَربَلا حُسِینِ رو لَبِ زهِیری
تو، همه نوری، من دیگه بگم دوسِت دارم‌چجوری
 
یا سابِقَ النِعَم، یا دافِعَ النِغَم
جانِ اِمام حُسِین، اَوَل فقط حَرَم
دوم فقط حَرَم، آخَر فقط حَرَم
اصلا اِلَی الاَبَد، میخوام اَزَت حَرَم
 
سی شب میگم یا رَب بین دعا
وَ الرزُقنا حَجَ بَیتِکَ الحَرام
اما راستشو بِخوای دروغ چِرا
اَللٰهُمَ الرزُقنا کَربُبَلا...

نظرات

عالی

سید مرتضی میرحسینیسید مرتضی میرحسینی

عالی

زهرا حیدریزهرا حیدری

عالی