دنیا بی ذکر حسین، دنیا نیست که جهنم

دنیا بی ذکر حسین، دنیا نیست که جهنم 
هر کس که شده نوکر تو، آقا شد برام محترمه

تحت امر تو این گدا، چای روضه‌ات آب حیات
دست این نوکر هم بگیر تا باشم توی کشتیِ نجات

عالم به زیر دین حسینه، هر قلب عاشق کوی حسینه
باب‌النجاتی فردای محشره، چشم هم بر سوی حسینه 

شاه هم حسینه(۴)

زندگیم با یاد شما جاری و ساری آقا 
از ما گذاشته ولی نزار روی دل‌ها داغِ کربلا
چیزی نمونده تا بیام کفتر ایوان طلا

منم با این بزم غمت یک شاه هست و این همه غلام 

زنجیر بیارید ديوانه‌ام من
مست رخ آن، دُردانه هم من
مستی کنم با ذکر حسین جان
سرخوش ز جام و پیمان من

شاه هم حسینه(۴)

می‌شه گفت روبه بهبودم
اگر حالا کربلا بودم 

حرف عشق هر کجا باشه
می‌دونن توی مقصودم

می‌شد گفت غم نمی‌خوردم 
اگر تو کربلا می‌مردم 

آهی تو بساطم نیست
جونمو واست آوردم

عُمرم کنارت داره سر می‌شه 
حالم گدا تو حرم بهتر می‌شه 

حال خوب من
ای محبوب من
نازنین شهرآشوب من
آبروزی کردم حسین 
اما هر دفعه دادی آبرو به من

آبروی دو عالم(۴)

روضه‌ات زیر و روم کرده
دوری از تو بدترین درده

اینو من همه جا گفتم
که حسین واقعاً مَرده

خدا برام نگهت داره
که واقعاً عزیزی

حقیقتاً به تو دل بستم
حقیقتاً عزیزی
حقیقتاً روضه‌ات زیر و روم کرده
دوری از تو بدترین درده

اینو من همه جا گفتم
که حسین واقعاً مَرده

دل به پرچم گره خورده
اشک چشمو درآورده

خواب کربلا می‌بینه هرکه اسمتو آورده
تا ابدا  بالا پرچمت آقا 
زندگیمو نذرمی‌کنم با غمت آقا 

تو دوای دردم، من‌و نکردی تردم
اینکه با تو بودم هیچ موقع ضرر نکردم