دل شب، ز زینب، جدا و دوری ای مادر

دل شب، ز زینب، جدا و دوری ای مادر 
بمیرم، برایت، كه در تنوری ای مادر 

یا بُنَیَّ، مُردَم از این بی تابی 
چون هنوزم، تشنه ی قدری آبی 

روی خاكستر خوابی 
حسین، غریب مادر 3 

سرِ تو، به كوفه، تنت به صحرا افتاده 
برایِ، اسارت، حریم تو شد آماده 

گاهی امشب، به كنار طفلانم 
گه به پیشِ، تو ام و نوحه خوانم 

تا سحر سرگردانم 
حسین، غریب مادر 3 

چه می شد، كه آخر، كمی مجالت می دادند 
سرت بود، به پایم، همه به جانت افتادند 

وحشیانه، بدنت را آزردند 
مثل كفتار، جسدت را می خوردند 

پیرُهن را هم بردند 
حسین، غریب مادر 3