می‌آید از آن دشت بلا

می‌آید از آن دشتِ بلا
فریاد شَهِ کرب‌وبلا
(هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنصُرُنی)۲ 

سَر تا به قدم تاب و تبم
لبّیک تو آید به لبم

من با توام ای تشنه شهید،
به کوریِ چشمانِ یزید

من با توام ای شاه غریب
مثل وهب و حُرّ و حبیب

می‌آید از آن دشتِ بلا
فریاد شَهِ کرب‌ و بلا
(هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنصُرُنی)۲  

گر همه جهان دشمن شود
عشقِ تو ازین سَر نَروَد

سَر برود اما زِ سَرَم
آرزویِ دلبر نرود

نفرین به امان‌نامه‌ی شِمر
عاشق سویِ دیگر نَروَد

می‌آید از آن دشتِ بلا
فریاد شَهِ کرب‌وبلا
(هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنصُرُنی)۲ 

ما با توئیم ای‌شاه وفا
گر رَوَد به نِی سَرهای ما

ما با نفسِ پیرِ خمین
گشتیم از شهیدانِ حسین

آماده‌ی قربانیِ تو
لشکرِ سلیمانیِ تو

می‌آید از آن دشتِ بلا
فریاد شَهِ کرب‌وبلا
(هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنصُرُنی)۲