
آخرِ ماهِ صَفره نوحه خونن فرشتهها هم بر رسولِ خاتم و هم بر امامِ مجتبی آه، گر دیده توام بر آلِ حیدر داغِ پیمبر با سبطِ اکبر یا مصطفی و یا حسن نوای آسمونه با یادِ بابا و پسر فاطمه روضه خونه وای، (از دل زهرا) 3 *** شده به دستِ فتنهها خاموش چراغِ مدینه دلِ تمومِ عاشقا گرفته داغِ مدینه آه، آتیشِ قلبه اهل ولایت سوز نبوّت آهِ امامت آی مدینه، آی مدینه بگو پیمبرت کو کریمِ آل فاطمه آن سبط اکبرت کو وای، (از دل زهرا) 3 *** عزای ختم الانبیا، ماتمِ عظمای همهاست مَطلَع شعرِ غربت و غمِ علی و فاطمهاست آه، عدّهای کافر سورۀ کوثر آتیش و هیزم روضۀ مادر صد آفرین و مَرحَبا به مردمِ مدینه گل، پرپر و هم غنچه شد پرپر به دست کینه وای، (از دل زهرا) 3 *** امام حسن به نوکرا میگه با اشکِ لالهگون تو مجلس عزای من روضۀ مادر و بخون آه، قاتلِ من نَه زهر جفا بود صدای سیلی تو کوچهها بود گلِ بهار عمرمو خزون کینه پَژمُرد یه وقت دیدم که مادرم تو کوچهها زمین خورد وای، (از دل زهرا) 3 *** منبع: www.aviny.com