خورشید روی تو به دو عالم تابیده

خورشيد، روي تو به دوعالم، تابيده 
از بس‌كه، رسول خدا روتو، بوسيده 

مليكه‌ي دوعالم، به زير پات فرشته پر مي‌زاره 
مقام تو بلند و، آسمونا رو پشت سر مي‌زاره 

خدا با تو به نسل، طاهره‌ي نبي ثمر مي‌زاره 
ما كه تموم سال، مديونِ مادريم 
بازم تو اين شبا، مهمونِ مادريم 

ابرِ غم، روي صورتِ ماهت، افتاده 
بغضه تو، لبالبه از آه و فرياده 

بايدم از غم تو، كمر آسمونا خم شه بانو 
خدا نياره سايت، از سر اهل دنيا كم شه بانو 

الهي كه يه روزي، همه زمين برات حرم شه بانو 
گويا فقط علي، قدر تورو شناخت 
رفتي به آسمون، واست حرم نساخت 

افتادم زمانی که افتادی تو کوچه
یادم هست ناله ای که سر دادی تو کوچه

یار شکسته پهلو، علی فدای او نفس‌هات
روی دیوار کوچه مونده هنوز نشونِ رد دستات

تا که رو خاک نشستی 
بارون غم گرفت میون چشمام

با اشک و ناله هات گفتی تو کوچه ها
میمیرم از غمه جانسوز کربلا