
ببین آخه چشمِ ترِ منو کجا میبری مادر منو تو مدینه مضطر شدم مثه گل پرپر شدم بابا تو رو جونِ حسین نگو که بی مادر شدم (مادر، واااای)۳ ورمِ عجیبی رو بازوشه جای لگدِ کی تو پهلوشه نیمهی شبه آسمون داره میباره بی امون زخمِ میخِ در، وا شده شده کفنش غرق خون (مادر، واااای)۳ با چه دلی بُرد پیشِ دخترش میچینی لحد روی پیکرش ماه مدینه است پشت ابر نداره دلم دیگه صبر صورتِ سیلی خورده رو میذاری رویِ خاک قبر (مادر، واااای)۳