
بیتابم و تکیه برای من پناهه ترک روضه واسم بالاترین گناهه عطر خوش هیئت، عطر یاس و سیبه گریه کرده زهرا پای هر کتیبه خداراشکر موهام داره توی روضه سفید میشه میاد اون روز که این نوکر نمیمیره شهید میشه من برمو رها بشم ابدا نوکر بیوفا بشم ابدا تا عمر دارم نوکرشم به خدا من از حسین جدا بشم ابدا یا اباعبدالله افضلُ الاَذکارم یا اباعبدالله خیلی دوست دارم... هیشکی بهتر از تو برای من نمیشه نوکرت میمونم نوکرت همیشه دلتنگم و بیتاب باز منو صدا کن من خستهترینم آغوشتو وا کن نذار از تو جدا باشم از این دنیا دلم خونه بذار بازم بیام پیشت ببین حالم پریشونه جز تو کسی نداشت هوامو حسین جز تو به کی بگم غمامو حسین تنها تویی پناهم و آخه کسی جز تو نمیشنوه صدامو حسین یا اباعبدالله افضلُ الاَذکارم یا اباعبدالله خیلی دوست دارم... از لحظهی اول عشق تو باهامه پای تو میمونم تا خون رگامه میخونم از این عشق تا لحظهی آخر لب تَر کن آقا جون تا جون بده نوکر اگه الان توی روضم خودت خواستی یقین دارم خداراشکر غم هیئت،غم روضه شده کارم منی که از دغدغهی تو پُرم باید که از غیر تو دل بِبُرم باید برای تو یه کاری کنم کاشکی منم به در تو بخورم... یا اباعبدالله افضلُ الاَذکارم یا اباعبدالله خیلی دوست دارم...