نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

در عالم خرابات ماییم و پیچ مویت مجنونِ بینوا کرد ما را هوای کویت یک دَم نگاه خود را از نوکرت نگیری از باشَدم همین که هستم گدای کویت چشمان آن شمایل، روزیرسانِ ما شد وقت نماز باشد دل دائما به سویت شُکرت حسین جمیعاً دیوانهی تو هستیم مستیِ ما مدام است از آن مِی سبویت گفتم به دل که آقا دستی کِشد به زخمم زخمت کند مداوا، او میکند رفویم صورتگران ببیند آن چهرهی خدایی سجده کنم به چشم و آن چهرهی نکویت حسین حسین حسین حسین یا اباعبدالله... حسین یا اباعبدالله...
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد