چه گره های کوری

(چه گره‌های کوری، که بادستِ تو وا شد
تا که اسمت رو بردیم، حاجتامون روا شد) 2

(الگوی همه‌ی مادرا، بانوی مجاهدِ خدا
مادرِ پسر فاطمه، مادرِ ساقیِ کربلا) 2

(هر وقت تو خونمون، کسی حاجتی داشت
مادر یه سفره‌ی، امّ البنین مینداخت) 3

یا اُمَّ البنین...

(خوش به حالت که پیشِ، فاطمه رو سفیدی) 2
(چی بالاتر از اینکه، مادرِ چهار شهیدی؟) 2

(مادرِ خوبی برای همه، بودی در نبودِ فاطمه
تربیت شده‎ی دست تو، باب الحوائجِ عالمه) 2

(همون آقایی که، حسینو کُشت غمش) 2
عمودِ آهن و، ضربه‌ی محکمش

یا قَمَرَ العَشیره...

(دلت از غم شکسته، شده قدت هلالی) 2
(چقدر گریه کردی، با قبرهای خیالی) 2

روضه‌ی عباسو خوندی و
گریه‌ی مدینه در اومد

بشکنه دست نامردی که
تو چشاش تیرِ سه شعبه زد

(صبوری و نشد، یه بار کنی گِله
ولی دلت شکست، از دست حرمله) 2

یا اُمَّ البنین...