عالمی گفتند حسین و جگرم گفت حسن

عالمی گفتند حسین و جگرم گفت حسن
سینه و دست و سر و چشمِ ترم گفت حسن 

گوشم از بدو تولد به شما عادت کرد
مادرم گفت حسین و پدرم گفت حسن 

نامتان را به کنار پدرم گفتم و گفت
ای خدا شکر که پیشم پسرم گفت حسن 

بعد از این خوب‌تر است جای صفاتی مثل 
سفره دار و پدر جود و کرم گفت حسن 

زائری در وسط صحن غریب الغربا
دید تا گنبد زیبای حرم، گفت حسن

تا که جارو زدن صحن رضا را دیدم
چشم خیس و مژۀ رفتگرم گفت حسن 

قاسمت راهی میدان شد و دیدند همه
خواهری موی پریشان زِ حرم گفت حسن

پایۀ نهضت خونین حسین صلح تو بود
آیۀ نهضت خونین حسین صلح تو بود

***