
(نگو که تنها شدی، مگه داداش من مردم همش برا غُربَتِت، یه عمرِ غصه خوردم محمد و عونَمو، برای تو آوردم) ۲ (جوونای خیمه همه رفتنو دیگه نوبتِ بچههای منه)۲ قبول میکُنی تا که میدون برن (نزار که دلِ خواهرت بشکنه) ۲ به کی قسم، بدم تو رو، امیدمو نکن تو نا امید اجازشو، بده بِرَم، که نوبتِ گُلای من رسید چی بهتر از، همین که من، دارم میشَم، یه مادرِ شهید ای حسین من غریبِ مادر... (نگو غریبی حسین، خودم کنارِت موندم خودم تن بچههام، لباسِ رَزم پوشوندم براشون از بچگی، مُصیبَتاتو خوندم) ۲ (سر بچههام کاش جدا شه ولی الهی یه مو از سَرِت کم نشه) ۲ جوونای من پیش مرگت بِشَن ولی جسمِ پاکِ تو در هم نشه الهی که، تو قتلگاه نبینمت میون خاک و خون الهی شمر، نیاد و من، بالا سَرِت، نیام کِشون کِشون الهی که، جلو چشام،به زیر پا نَیُفتی نیمه جون ای حسین من ، غریبِ مادر...