
غزلی بخوان بشوَد عیان، که امیرِ روز جزا علیست که حسابِ ما که عِقابِ ما، که عذابِ ما همه با علیست (علی علی علی، حیدر)۳ نشد از غم ضُعَفا جدا، و کسی که در پیِ هر گدا برَوَد شبانه و بی صدا، ببَرَد لباس و غذا علیست همه رمز و راز جهان بدان، شده در عبای علی نهان شد اگر کسی یَل و پهلوان، به یقین که از دَمِ یا علیست