رفتی از غم تو خون جگر ها خوردم

رفتی و از غم تو خون جگرها خوردم
بر سر قبر تو در شام غریبان مُردم
قبر تو مثل خودت کوچک و زیباست علی
بهر اولاد نبی کعبه‌ی دل‌هاست علی
کاش میشد که بمانی و مرا یار شوی
چو اباالفضل علمدار، علمدار شوی
کاش میشد که خورم تیر به جای تو علی
من شوم با لب تشنه به فدای تو علی 
خوب شد ای پسر غیرتی من رفتی 
تا نبینی چه کند بعد تو دشمن علی
دامن خالی من باز تورا می‌طلبد 
چشم من دیدن رویت ز خدا می‌طلبد
حسین وای، حسین وای