حیف از تو که گل باشی و من خار تو باشم

حیف از تو که گل باشی و من خار تو باشم 
بگذار که از دور گرفتار تو باشم 

من مایه ندارم که خریدار تو گردم 
باشد که گدای سر بازار تو باشم 

مولای منی تو 
آقای منی تو 

*** 
گر راه ندارم به حریمت نظری کن 

تا معتکف سایه ی دیوار تو باشم 
ای مونس جانم، هجرت نتوانم 

مولای منی تو 
آقای منی تو 

*** 
با آنکه تو را عاشقم از خود نپسندم 

تو یار به من باشی و من عار تو باشم 
پیمانه شکستم 

من ننگ تو هستم 
افسار گسستم 

مولای منی 
آقای منی 

_______________ 
دستی که به جز دامن لطف تو نگیرد 

چشمی که فقط طالب دیدار تو باشم 
زخمم به جگر زن که دوایی نپذیرد 

دردی به دلم بند که بیمار تو باشم 
از همچو تویی پاک تر از گل همه حیف است 

تا همچو منی عبد خطاکار تو باشم 
سوزم به درون ریز که پیوسته بسوزم 

خوابم ببر از دیده که بیدار تو باشم 
آن رتبه ندارم که نهی پای به چشمم 

بگذار که خاک رهِ زوار تو باشم 
من میثمم و چوبه ی دارم به سر دوش 

بگذار که دل باخته ی دار تو باشم