ایوان نجف عجب صفایی دارد

ایوانِ نجف عجب صفایی دارد
حیدر بنگر چه بارگاهی دارد

علی علی علی علی علی...

بَه‌بَه ابهتِ حرم علی، علی علی
سرِ منِ به زیر قدم علی، علی علی
جونم به فدایِ امیرالمؤمنین، علی علی
آره تو دنیا بهترین دمه علی، علی علی

به اِذنِ الله علی، رحمانِ رحیم
قسیم النّاره علی، جنّاتِ النعیم 
فقط خواست از تو بگه قرآن و کریم
و نَحنُ اَبنائنا یا شیخ البصیر

این آقا علّتِ خَلَقتُ الافلاکه
خاکی باشیم آقامون پدرِ خاکه
وقتی اسم زهرا پشتِ علی باشه
حق داره بی‌زره اینقده بی‌باکه

علی علی امیرالمؤمنین...

علی علی می‌گم حتی زیر لَحد
چشمِ علی آینه‌ی اللهُ صمد
به کوریِ چشم تموم دشمن‌ها
چی بهتر از گفتنِ یا علی مدد

و صلّی اللهُ علی رایتُ الهدی
شهیداً و شاهداً ذاتاً کبریا
و اَشهدُ اَنَّک اول مؤمن
و لَعنَ اللهِ لا بمن الفرار

هر کی تو میدون با علی درافتاده
تا این‌ که به خود بیاد خُود و سَر افتاده
خوش گفتن قدیمی‌ها این سخنو آری
هر کی با علی درافتاده وَرافتاده

ناگهان از وسطِ معرکه این صوت آمد
سَر بدزدید حسن نه! مَلک‌الموت آمد

بهشتم حسن 
می‌خواستم که مشق لیلی کنم نوشتم حسن
رفیقم حسن 
نوشتم به روی انگشترِ عقیقم حسن

بهارم حسن 
به اندازه‌ی تو هیچ‌کیو دوست ندارم حسن
امیرم حسن
تویی اونی که تو دنیا واسه‌ش می‌میرم حسن

آقام حسنه
اونی که منو خیلی دوست داره امام حسنه
از بس که امام حسنی‌ام من، بابام حسنه
آقام حسنه امام حسنه

علی علی علی علی علی علی علی...