ایوان نجف عجب صفایی دارد

ایوان نجف عجب صفایی دارد 
حیدر بنگر چه بارگاهی دارد 

مرغ دل یك بام دارد دو هوا 
از نجف پر میزند تا كربلا 

دردم مرگ اگر پا به سرم بگذاری 
عمر جاوید به شیرینی آن یك دم نیست 

بگذار آدمیان طعنه زنندم گویم 
هر كه خود را سگ كوی تو نخواند آدم نیست 

نفس نفس زدنم پر از هوای تو شد 
تپش تپش دل من پر از صدای تو شد 

قبله ی عاشقون كرب وبلای تو شد 
 

هوای دل دلدادهی بی تاب 
ابد والله ما ننسا حسینا 

جونم رو میذارم پای تو ارباب 
بیا عاشق دیوونتو دریاب 

ابد والله ما ننسا حسینا 
فدای روضه ی تو فدای غربت تو 

نشسته روی سرم غبار تربت تو 
بوی حرم میگیره فضای هیئت تو 

نوشته رو پر بیرق سقا 
ابد والله ما ننسا حسینا