
ای ساقی لبتشنگان ای جانِ جانانم، سقّای طفلانم داغت شکسته پشت من، ای راحتِ جانم، سقّای طفلانم من بیبرادر چون کنم با این سپاهِ دون، در دامن هامون بینم تو را در ابر خون، ای ماه تابانم، سقّای طفلانم ای ساقی لبتشنگان ای جانِ جانانم، سقّای طفلانم خواهم بَرَم در خیمهگه، ای گل تنِ پاکت، پیکر صد چاکت ممکن نباشد یا اَخا، محزون و نالانم، سقّای طفلانم ای ساقی لبتشنگان ای جانِ جانانم، سقّای طفلانم برخیز و ای جان برادر کن عَلمداری بنما مرا یاری بیتو غریب و بیمعین در این بیابانم، سقّای طفلانم بی تو یقین دارم که فردا زینب نالان بر ناقهی عریان گردد سوار از راه کینه با یتیمانم سّقای طفلانم ای ساقی لبتشنگان ای جانِ جانانم، سقّای طفلانم شد روز روشن پیش چشمم تیرهتر از شب چون معجر زینب بینم تو را در موج خون، ای دُرِّ غلطانم سقّای طفلانم ای ساقی لبتشنگان ای جانِ جانانم، سقّای طفلانم به سینه داشت تیری و ز اسبش تا زمین افتاد دوباره تیر با شدت به قلب او فرو میرفت ای خدا بدون دست کسی که تنش پر از تیر است خدا کند ز بلندی فقط زمین نخورد اِرباً اِربا دیدن اکبر امانم را برید قطعه قطعه دیدنت عباس جانم را گرفت