نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

ای به قربانِ سلطان کربلا شاهِ شاهانه فرمانروای دل خسرو خوبانه جانِ جانِ جانِ جانِ جانِ جانانه من مسلمانِ دینی که ذکر هر شبش حسین جانه ابنُ الکریمه و قدیمَ الاحسانه جانِ جانِ جانِ جانِ جانِ جانانه هم نامش دوای ما، هم خاکش شفای ما این تنها حسینه که میمونه برای ما لا رفیق الّا حسین... شاهِ مردانه شمشیرِ مصطفی و تیغِ بُرّانه گرگها به هم میگن که شیرِ غُرّانه جانِ جانِ جانِ جانِ جانِ جانانه مردِ میدانه با حملهی علی که عین طوفانه عمر ابن عبدُوَد با خاک یکسانه جانِ جانِ جانِ جانِ جانِ جانانه تو میدون با ذوالفقار، میگشت دنبالِ شکار وقتی که فلانیا میگفتند که الفرار لا امیر الّا علی... وقت پیکارِ کرّارِ غَزوهها که غیرِ فرّاره وقتی که ذوالفقارِ جنگو برداره کارِ کارِ کارِ کارِ کارِ دشمنا زاره این یه هشداره تیغ علی یه عزرائیلِ سیّاره برگشت نداری ای لشکر غدّاره کارِ کارِ کارِ کارِ کارِ دشمنا زاره از هو هوی ذوالفقار، و لا یُمکِنُ الفِرار چادر سر کنید شاید تو میدون نشید شکار فتنهای برپاست تا پِی شه ناقهی جمل علی برخاست پرچم رو داد به اون که مادرش زهراست یا حسن حسن حسن رو لبِ مالِکهاست علویزاده تیغش صاعقه هست و سرعتش باده جوری زده شتر با بارش افتاده جانم حسن حسن تو لشکر افتاده کوریِ اون دو تا زن، از گهواره تا کفن یا میگیم حسین حسین، یا میگیم حسن حسن بنبیّ عَرَبیٍّ وَ رَسولٍ مَدَنی حسنیام حسنیام حسنیام حسنی آرزو نیست، رجز نیست من آخر روزی وسطِ صحن حسن سینهزنی خواهم کرد من به تنهایی از این جام نخواهم نوشید همهی اهلِ جهان را حسنی خواهم کرد بنبیّ عَرَبیٍّ وَ رَسولٍ مَدَنی حسنیام حسنیام حسنیام حسنی
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد