گرد حرم دویده‌ام اباعبدالله

(یا ابا عبدالله، ابا عبدالله)۲

(گرد حرم دویده‌ام، یا ابا عبدالله)۲
(صفا و مروه دیده‌ام، یا ابا عبدالاه)۲

هیچ کجا برای من، یا ابا عبدالله
کرب و بلا نمی شود، یا ابا عبدالله

یا ابا عبدالله، ابا عبدالله...
****
تو نخوردی آب دریا سوخت دریا حیف شد
گونه‌ات را بوسه زد شن‌های صحرا حیف شد

سجده کردی ای امام بی‌جماعت بین خون
لشگرت کو که نمازت شد فرادا حیف شد

خوش قد و بالا عصای روز پیری داشتی
اکبرت که رفت افتادی تو از پا حیف شد

با چه حساسیتی موی تو را شانه زدم
(دست شمر افتاد آن گیسوی زیبا حیف شد)۲

(یا ابا عبدالله،ابا عبدالله)۲

(رفت از گودی به قصد آب آوردن هلال)۲
آب را آورد دیر آورد اما حیف شد

(پای هر سوزن که زد زهرا برایت اشک ریخت)۲
(ماند زیر پای لشگر اشک زهرا حیف شد)۲

لااقل پیراهنت را در نمی‌آورد کاش
(زحمت دستان زهرا مادر ما حیف شد)۲

محض بر پا کردن آن خیمه‌ها زحمت کشید
(زحمت عباس با این سوختن‌ها حیف شد)۲

ابالفضل...

مستان همه افتاده و ساقی نمانده
یک گل برای باغبان باقی نمانده

مستان همه افتاده و ساقی نمانده
یک گل برای باغبان باقی نمانده

صحرا همه گلگون شده
هر بلبلی دل خون شده

مظلوم حسینم…