
سلام ماه محرّم، سلام ماه حسین نوشتهاند مرا سائل نگاه حسین هزار شُکر که هستیم در پناه حسین نشستهام که بسوزم ز سوز و آه حسین سلامِ ما به شهی که ز صدر زین افتاد بلندمرتبه عرشی که بر زمین افتاد بِأبی أنتَ و اُمّی ثارالله عمرم، جانم به فدات ابیعبدالله... ***** نیامدم به حسینیهاش به شوق ثواب رساندم عرضِ سلامی به محض دیدن آب هزار مرتبه شستم دهان به مُشک و گلاب دو بیت روضه بخوانم برای طفل رباب سلامِ ما به حسین و به پارهی جگرش که داد حرمله پایان به عمر مختصرش بِأبی أنتَ و اُمّی ثارالله عمرم، جانم به فدات ابیعبدالله... ***** سلامِ ما به حسین و وفای سردارش کسی که سر بدهد پای پرچم یارش گرهگشای جهان میشود گرفتارش به دستگیری ما آمده علمدارش کسی که ساقیِ تشنه شدهست عنوانش بسوی خیمه کِشد مَشک را به دندانش سلامِ ما به حسین و کتیبه و عَلمش به استکان و به چایش، به آن بساط غمش سلامِ ما به جگرگوشههای محترمش سلامِ ما به علیهای درهمِ حرمش که هر دو خیمه رسیدند با اگر امّا یکی به روی عبا و یکی به زیر عبا بِأبی أنتَ و اُمّی ثارالله عمرم، جانم به فدات ابیعبدالله... ***** سلامِ ما به حسین و عقیله خواهر او که خواند خطبه کنار سر معطّر او سلامِ ما به حیا و غرور همسر او گرفت بوسهی تلخی به زحمت از سر او سلامِ ما به سری که به این و آن دادند که قبل دخترش او را به خیزران دادند بِأبی أنتَ و اُمّی ثارالله عمرم، جانم به فدات ابیعبدالله...