
(کیست این خسروِ مظلوم که خونین بدن است (همان بیکفن است)۲)۲ وَز دَمِ نیزه و شمشیر، دو صد پاره تن است همان بیکفن است (امام اول)۲، علی امام دوم، حسن امام سوم، حسین (حسن و حسین برادرند هر دو عزیز مادرند)۳ (کیست این مظهرِ جانبازی و ایثار و وفا اباعبدالله)۲ که به آزادگی و عَدل و شَرف، مُمتحن است اباعبدالله (مگر به کربلا کفن، به غیر بوریا نبود)۲ مگر حسین تشنه لب، عزیز مصطفی نبود او بُوَد چشم و چراغِ دلِ زَهرای بَتول روشنی بخشِ جهان، نورِ رُخِ ذُوالمنن است (همان بیکفن است)۲ (گبر و ترسا و یَهودش، چو مسلمان خواهد)۲ یار و محبوبِ مِلَل، شمعِ همه انجمن است همان بیوطن است همان بیکفن است (امام اول)۲، علی (امام دوم)۲، حسن (امام سوم)۲، حسین (حسن و حسین برادرند هر دو عزیز مادرند)۲ چه غم از حسرتِ دیدارِ وَطن داشت به دل وَطنش در دلِ یاران، شَهِ دور از وَطن است (همان بیکفن است)۲ (او شهید است و نیازش نبُوَد گر چه به غُسل)۲ آبِ غُسلش همه از خونِ گلو و بدَن است همان بیکفن است (این همان بیکفن است)۴ (مگر به کربلا به غیر بوریا نبود)۲ مگر حسین تشنه لب، عزیز مصطفی نبود کَفنی داشت زِ خاک و کَفنی داشت زِ خون تا نگویند کَسان، جسمِ حسین بیکفن است اُستخوانی اگر از سینهی او باقی ماند (آن هم از ضربِ سُمَّ اسب، شکن در شکن است)۲ (این همان بیکفن است همان بیکفن است)۲ روی جسمش نیزه و تیر و سنان افتاده بود زیر خنجر سرپناه کاروان افتاده بود شمر با چکمه به روی... یا اباعبدالله...